สมัยคาเฟ่เฟื่องฟู VCD ไม่มี VHS ยังครองเมือง เมื่อ 18 ปีที่แล้วประมาณนั้น ได้ดูตลกคาเฟ่ที่อัดวิดีโอมาให้เช่าอยู่เป็นประจำ มีอยู่เรื่องหนึ่งที่ยังอยู่ในใจ เลยเอามาย้อนระลึก บันทึกเป็นตัวหนังสือ และเผื่อแผ่ :)
คณะนั้น ไม่รู้ชื่อคณะอะไร คุณเหี่ยวฟ้ายังเป็นเพียงสมาชิก ไม่ใช่หัวหน้า มีการเล่นเกมแข่งขันโต้กลอนสด ใช่โต้วาทีแบบซิมเปิ้ลซะที่ไหน ผู้เข้าแข่งขันคือคุณเหี่ยวฟ้ากับมาดประจำตัว เซ่อๆ เปิ่นๆ น่ารักๆ และหน้าแก่ชวนขัน
กับผู้แข่งขันอีกฝ่ายที่ไม่ทอดทิ้งอะไรไว้ในสมองผมเลย สมมติว่าคือนายกอละกัน
หัวข้อการโต้วาทีเอ้ยกลอน ก็คือ กระต่ายกับเต่าวิ่งแข่งกันใครจะเร็วกว่ากัน โดยนายกอเป็นฝ่ายกระต่าย และคุณเหี่ยวฟ่าเป็นฝ่ายเต่า
กรรมการ: อ้ะ .... ให้กระต่ายเริ่มก่อน
นายกอ: "กระต่ายน้อยลอยละลิ่วปลิวทะยาน"
นายกอว่าแล้ว ยิ้ม ปรบมือ กระหยิ่มใจในความแคล่วคล่องของกระต่าย
เหี่ยวฟ้า: "เต่าก็คลานซ้าๆมาตามหลัง"
ต่อกลอนด้วยน้ำเสียงขาดความมั่นใจ เพราะว่าข้างเต่านั้น เห็นชัดๆว่าเป็นมวยรอง
นายกอ: ต่อกลอนอย่างปลอดโปร่ง สบายใจ "กระต่ายเห็นหลักชัยดีใจจัง" ว่าแล้วก็แสดงสีหน้าลิงโลดอย่างเปิดเผย ในเมื่อชัยชนะใกล้เข้ามาทุกที
เหี่ยวฟ้า: ออกอาการเคร่งเครียด และไม่ยินยอม อยู่เนิ่นนาน เพราะฝ่ายตรงข้ามใกล้เส้นชัยแล้ว แต่เต่าของตนยังเพิ่งคลานช้าๆมาตามหลัง แต่มันก็คือความจริงที่ใครๆก็ไม่ปฏิเสธ ทันใดนั้นเองหน้าตาที่ดูเครียดอยู่ ก็เปลี่ยนเป็นยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์เป็นที่สุด
และโดยที่ฝ่ายกระต่ายและกรรมการไม่เคยนึกเคยฝันมาก่อน คุณเหี่ยวฟ้าก็ต่อกลอนวรรคต่อไป
เหี่ยวฟ้า: "เต่าตามหลังเหาะโ่ด่งลงหลักซัย" เย้ๆๆๆ
ชัยชนะจากการเข้าเส้นชัยในกลอนวรรคที่ 4 ซึ่งเป็นการจบบทของกลอนสี่สุภาพ ทำให้นายกอไม่สามารถเปิดกลอนวรรคต่อไปอย่างไรได้ และต้องยอมแพ้ในการแข่งขันนี้ไปแต่โดยดี
แถ่แดม แถ่แดม แถ่แดม
รายงานผลการแข่งขันระหว่างกระต่ายกับเต่า กระต่ายแพ้เต่าไปอย่างเฉียดฉิวด้วยสกอร์ 2-3 ดังนี้
กระต่ายน้อยลอยละลิ่วปลิวทะยาน(1-0)
เต่าก็คลานซ้าๆมาตามหลัง(1-0)
กระต่ายเห็นหลักชัยดีใจจัง(2-0)
เต่าตามหลังเหาะโด่งลงหลักซัย(2-3)
คณะนั้น ไม่รู้ชื่อคณะอะไร คุณเหี่ยวฟ้ายังเป็นเพียงสมาชิก ไม่ใช่หัวหน้า มีการเล่นเกมแข่งขันโต้กลอนสด ใช่โต้วาทีแบบซิมเปิ้ลซะที่ไหน ผู้เข้าแข่งขันคือคุณเหี่ยวฟ้ากับมาดประจำตัว เซ่อๆ เปิ่นๆ น่ารักๆ และหน้าแก่ชวนขัน
กับผู้แข่งขันอีกฝ่ายที่ไม่ทอดทิ้งอะไรไว้ในสมองผมเลย สมมติว่าคือนายกอละกัน
หัวข้อการโต้วาทีเอ้ยกลอน ก็คือ กระต่ายกับเต่าวิ่งแข่งกันใครจะเร็วกว่ากัน โดยนายกอเป็นฝ่ายกระต่าย และคุณเหี่ยวฟ่าเป็นฝ่ายเต่า
กรรมการ: อ้ะ .... ให้กระต่ายเริ่มก่อน
นายกอ: "กระต่ายน้อยลอยละลิ่วปลิวทะยาน"
นายกอว่าแล้ว ยิ้ม ปรบมือ กระหยิ่มใจในความแคล่วคล่องของกระต่าย
เหี่ยวฟ้า: "เต่าก็คลานซ้าๆมาตามหลัง"
ต่อกลอนด้วยน้ำเสียงขาดความมั่นใจ เพราะว่าข้างเต่านั้น เห็นชัดๆว่าเป็นมวยรอง
นายกอ: ต่อกลอนอย่างปลอดโปร่ง สบายใจ "กระต่ายเห็นหลักชัยดีใจจัง" ว่าแล้วก็แสดงสีหน้าลิงโลดอย่างเปิดเผย ในเมื่อชัยชนะใกล้เข้ามาทุกที
เหี่ยวฟ้า: ออกอาการเคร่งเครียด และไม่ยินยอม อยู่เนิ่นนาน เพราะฝ่ายตรงข้ามใกล้เส้นชัยแล้ว แต่เต่าของตนยังเพิ่งคลานช้าๆมาตามหลัง แต่มันก็คือความจริงที่ใครๆก็ไม่ปฏิเสธ ทันใดนั้นเองหน้าตาที่ดูเครียดอยู่ ก็เปลี่ยนเป็นยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์เป็นที่สุด
และโดยที่ฝ่ายกระต่ายและกรรมการไม่เคยนึกเคยฝันมาก่อน คุณเหี่ยวฟ้าก็ต่อกลอนวรรคต่อไป
เหี่ยวฟ้า: "เต่าตามหลังเหาะโ่ด่งลงหลักซัย" เย้ๆๆๆ
ชัยชนะจากการเข้าเส้นชัยในกลอนวรรคที่ 4 ซึ่งเป็นการจบบทของกลอนสี่สุภาพ ทำให้นายกอไม่สามารถเปิดกลอนวรรคต่อไปอย่างไรได้ และต้องยอมแพ้ในการแข่งขันนี้ไปแต่โดยดี
แถ่แดม แถ่แดม แถ่แดม
รายงานผลการแข่งขันระหว่างกระต่ายกับเต่า กระต่ายแพ้เต่าไปอย่างเฉียดฉิวด้วยสกอร์ 2-3 ดังนี้
กระต่ายน้อยลอยละลิ่วปลิวทะยาน(1-0)
เต่าก็คลานซ้าๆมาตามหลัง(1-0)
กระต่ายเห็นหลักชัยดีใจจัง(2-0)
เต่าตามหลังเหาะโด่งลงหลักซัย(2-3)


0 comments:
Post a Comment