โดยปกติ,เมื่อใช้ mail client ซึ่งทั้งรับและส่งเมล์, การส่งเมล์จะใช้ SMTP service ที่มาพร้อมกับ email account. เช่น smtp.google.com authenticated by username name and password of email account.
เมื่อสร้างหรือติดตั้ง application ที่ต้องส่ง mail ออกไป แต่ไม่รับ mail เข้า จึงไม่จำเป็นต้องมี email account. จะใช้เพียง mail relay ซึ่งอาจ open สำหรับทุก ip ใน private network หรือ authenticated by defined user password.
ที่ผ่านมา, ใช้แต่ mail relay server ใน private network ซึ่งเป็นสมบัติเฉพาะของบริษัทต่างๆ. โดย แต่ละ mail relay นั้นจะกำหนดข้อจำกัดต่างๆ ทั้ง ip ของผู้ส่ง และ email address ปลายทาง. ทั้งนี้เพื่อป้องกันการโจมตีจาก network ภายนอก. บางปลายทางจะส่งไปได้ก็ต่อเมื่อได้ authenticate แล้วเท่านั้น, เป็นต้น.
จึงเข้าใจว่า mail relay server นั้นเป็น service ที่ไม่ใช่จะไปใช้ของคนอื่นได้ง่ายๆ. ต้องอยู่ใน network นั้น หรือต้องมี user/password ของที่นั้น. ถ้าไม่อยู่ใน network ของบริษัท แต่ต่อ internet ของ ISP, ก็ต้อง install mail relay server ไว้ใช้งานเอง. เพราะนึกไปเองว่า mail relay server ที่ open ในวงกว้างนั้น จะเจอ unsolicited email และการโจมตี server เป็นจำนวนมหาศาล. isp คงไม่เปิด.
ความจริงที่ได้รู้ในภายหลังจึงถึงกับ ทำให้ตะลึงในความไม่รู้ของตัวเอง. เพราะความจริงนั้นคือ ทุกๆ ISP ต่างมี mail relay server ให้บริการภายใน network ของตนเอง. แถมยังมี หลาย server เพื่อกระจาย load หรือ ใช้แทนกันเมื่อมีเครื่องบางเครื่องไม่สามารถใช้งานได้.
ความไม่รู้นี้ทำผมเสียเวลาไปไม่ใช่น้อย, เสียอารมณ์ไปด้วย .... - -'.
แต่ผมว่านี่เป็นความรู้ technology ในโหมด computer administration, เพราะ user ทั่วไปย่อมไม่ใช้. อย่าง google help, ที่สอนวิธี setting สำหรับ thunderbird หรือ outlook, ก็ไม่ได้มีเนื้อหาเรื่อง isp specific mail relay เลย. มีแต่ POP3 hostname ชื่ออะไร, SMTP hostname ชื่ออะไร.
ไม่ชอบ และเลี่ยง function งาน ด้าน admin มาตลอด, ก็เลยต้องเจอบทเรียนอย่างนี้ - -'.
เมื่อสร้างหรือติดตั้ง application ที่ต้องส่ง mail ออกไป แต่ไม่รับ mail เข้า จึงไม่จำเป็นต้องมี email account. จะใช้เพียง mail relay ซึ่งอาจ open สำหรับทุก ip ใน private network หรือ authenticated by defined user password.
ที่ผ่านมา, ใช้แต่ mail relay server ใน private network ซึ่งเป็นสมบัติเฉพาะของบริษัทต่างๆ. โดย แต่ละ mail relay นั้นจะกำหนดข้อจำกัดต่างๆ ทั้ง ip ของผู้ส่ง และ email address ปลายทาง. ทั้งนี้เพื่อป้องกันการโจมตีจาก network ภายนอก. บางปลายทางจะส่งไปได้ก็ต่อเมื่อได้ authenticate แล้วเท่านั้น, เป็นต้น.
จึงเข้าใจว่า mail relay server นั้นเป็น service ที่ไม่ใช่จะไปใช้ของคนอื่นได้ง่ายๆ. ต้องอยู่ใน network นั้น หรือต้องมี user/password ของที่นั้น. ถ้าไม่อยู่ใน network ของบริษัท แต่ต่อ internet ของ ISP, ก็ต้อง install mail relay server ไว้ใช้งานเอง. เพราะนึกไปเองว่า mail relay server ที่ open ในวงกว้างนั้น จะเจอ unsolicited email และการโจมตี server เป็นจำนวนมหาศาล. isp คงไม่เปิด.
ความจริงที่ได้รู้ในภายหลังจึงถึงกับ ทำให้ตะลึงในความไม่รู้ของตัวเอง. เพราะความจริงนั้นคือ ทุกๆ ISP ต่างมี mail relay server ให้บริการภายใน network ของตนเอง. แถมยังมี หลาย server เพื่อกระจาย load หรือ ใช้แทนกันเมื่อมีเครื่องบางเครื่องไม่สามารถใช้งานได้.
ความไม่รู้นี้ทำผมเสียเวลาไปไม่ใช่น้อย, เสียอารมณ์ไปด้วย .... - -'.
แต่ผมว่านี่เป็นความรู้ technology ในโหมด computer administration, เพราะ user ทั่วไปย่อมไม่ใช้. อย่าง google help, ที่สอนวิธี setting สำหรับ thunderbird หรือ outlook, ก็ไม่ได้มีเนื้อหาเรื่อง isp specific mail relay เลย. มีแต่ POP3 hostname ชื่ออะไร, SMTP hostname ชื่ออะไร.
ไม่ชอบ และเลี่ยง function งาน ด้าน admin มาตลอด, ก็เลยต้องเจอบทเรียนอย่างนี้ - -'.
0 comments:
Post a Comment