เมื่อวานกลับจากทำงาน นำ notebook กลับไปด้วย ทั้งๆที่เคยคิดวิเคราะห์ไว้แล้วว่ามีโอกาสเกิดผลเสียมากกว่าผลดี แต่ก็ตัดสินใจเอากลับไป สาเหตุก็คือยังมีงานหลายอย่างที่ยังค้างอยู่ อยากทำกลางคืนด้วยให้มันเสร็จเร็วๆ แต่ว่ามันทำไม่ไหวน่ะสิ มันมักจะมึนๆอยากพักผ่อนมากกว่า สรุปว่าไม่มีแก่ใจทำงานแต่ด้วยความอยากให้งานเสร็จ ถึงจะทำงานได้หรือไม่ได้ แต่ขั้นแรกก็ต้องมานั่งหน้า computer ก่อนจากนั้นก็นั่งคิดตัดสินใจ ทำ ไม่ทำ ไหว ไม่ไหว คิดวนไปมา แล้วก็ เลยทำอย่างอื่นแทน ทำงานไม่ไหว งั้นค้นหาข้่อมูลสำหรับทำงานละกันเพราะใช้พลังสมองน้อยกว่าทำงาน ค้นไปๆปรากฏว่าก็ยังเหนื่อยสมองพอสมควรอยู่ดี งั้นทำอะไรดีล่ะ เล่นเกมสิสนุกดี เกมสองเกมแล้วรีบนอน ......และแล้วก็ติดพันยาว เหมือนเคย ทั้งๆที่ไม่ใช่เรื่องใหม่ มีประสบการณ์มานับครั้งไม่ถ้วน เป็นร้อยเป็นพันครั้ง แต่ก็ยังคิดแบบเดิม รู้ว่าจะพ่ายแพ้แก่อบายได้ง่าย ก็ยังจะเอา computer กลับไป เอากลับไปด้วยใจโลภ โลภในปริมาณงาน โลภอยากให้งานเสร็จ ความโลภทำให้มองภัยอบายเป็นเรื่องเล็กไป เฮ่อ ........................... ยังต้องสร้างปัญญาอีกมาก ภาวนามยปัญญา
Powered by ScribeFire.


0 comments:
Post a Comment